در مورد مطلب قبلی من دو نفر نظر داده بودن و انتقاد نسبتا شدیدیم از من کرده بودن من از هر دو این دوستان تشکر میکنم اما خواهش میکنم تو اینجور مواقع یک نشونه ای از خودشون باقی بگذارن تا من مجبور نشم تو همین صفحه توضیح بدم.

در مورد مطلب قبلی باید بگم که من قصدم فقط تعریف کردن یک ماجرا بود و احساس میکنم فرق وبلاگ با یک سایت خبری اینه که بعضی وقتها میشه تو مطالب نوشته شده تو وبلاگ احساسات شخصی را هم دخیل کرد.

با این حال من اصلا قصد نداشتم از دانشجوها که خودمم جزوشونم غول بسازم بلکه حرفهایی که زدم دقیقا احساسی بود که تو اون جلسه به من دست داد وگرنه من همین حالاشم با کاندیداتوری دکتر معین مخالفم و حتی تو همون متن هم نشون دادم که  دکتر با عصبانی شدن های پی در پی ثابت کرد که به شعارهایی که راجع به دمکراسی میده زیادم اعتقاد نداره.